De hell genaamd 2016

Categorieën:Blog, Overige
Pinupdoll Debbie

Zo.. na een geruime periode (met een goed excuus) offline te zijn geweest ben ik nu weer online!

Ik ben blij dat we inmiddels alweer bijna in december zitten, niet zozeer om alle feestdagen maar wel om afscheid te nemen van de hell genaamd 2016.

Zo voelde 2016 voor mij, ik denk dat vele die mij via het internet of real life kennen mij het afgelopen jaar als een heel ander persoon hebben ervaren. Een verdrietig, afstandelijk, afwezig en bot persoon. Ik merk dit namelijk heel erg, veel mensen hebben afstand genomen en dat begrijp ik maar al te goed. Alleen wat vele van jullie niet weten is waarom ik ben veranderd van dat leuke spontane meisje naar een afstandelijk en verdrietig persoon.

Ik wil niet teveel in details gaan treden gezien het erg persoonlijk is, ik ben op mijn blog vrij open maar het gaat nu om een heel dierbaar iemand en even niet over mijzelf. De mensen die naast mij staan weten precies wat er is gebeurt. En het grootste gedeelte weet dit niet, en dat wil ik ook zo houden.

That moment when you burst into tears in your room and realize that no one knows how unhappy you are.

In ieder geval begon het in januari/februari al, ik kreeg op werk te horen dat mijn functie op hield door een interne centralisatie. Hierdoor zou ik mijn baan verliezen en weer op straat komen te staan. Gelukkig kon ik uiteindelijk intern worden overgeplaatst naar een andere vestiging wat ik best wel spannend vond. Uiteindelijk was dit nergens voor nodig want ik kwam terecht in een team dat echt super leuk was en de collega’s waren erg lief.

In maart kregen we het slechte nieuws te horen dat er een tumor gevonden was bij een van de meest dierbare personen in mijn leven. Helaas verliep het traject naar beter worden niet heel soepel en gingen er maanden overheen voordat alles weer wat beter ging.

Uiteindelijk bleek dat de tumor flink was gegroeid in zeer korte tijd, tijdens de operatie ging er ook het een en ander mis waardoor het herstel nog langer op zich liet wachten. In deze periode ben ik vaak op en neer gereden naar mijn ouderlijk huis. Dit bracht een hoop stress met zich mee, maar het voelde goed om er te zijn. In deze periode zullen mensen mij het meest hebben zien veranderen. Ik kon werkelijk waar om alles janken en was totaal niet meer dat spontane en vrolijke meisje. Om deze reden heb ik ook al mijn fotoshoots afgezegd en ook niks meer gepland voor het komende jaar.

Om twee uur van je ouderlijk huis af te wonen in een soort gelijke klote situatie is niet leuk kan ik je zeggen..

Op dit moment voelde ik mij nog beroerder, ik wou dichterbij wonen en er zijn voor de mensen die mij nodig hadden, of beter gezegd, ik wou dichterbij wonen bij de mensen die ik op dat moment nodig had. Mijn vriend zag in dat ik het in deze situatie erg moeilijk had. We hadden het er al een paar jaar over om te gaan verhuizen, maar je weet hoe dat gaat.

We maakten een afspraak bij de bank om alles door te spreken en in te zien wat ze voor ons konden betekenen. Dit alles gebeurde in de hell waar we nog steeds in leefde. Als we in de weekenden naar mijn ouderlijk huis gingen combineerde we dit met het bezichtigen van huizen.

Gelukkig hadden we goed nieuws gekregen vanuit de bank en hadden we al gauw een mooie woning gevonden wat ons beide aanstond. Het bod op het huis was dan ook gauw gemaakt en geaccepteerd. De zon leek eindelijk door te komen in de donkere tijden die zijn geweest.

Het proces van het huis kopen ging van start. Ik kan je niet vertellen hoe blij ik was, ik zou eindelijk na 6 jaar een uur dichterbij mijn ouderlijk huis wonen. Ik kan straks gewoon avonden heen, zomaar even koffie drinken gewoon FF langs gaan !

Het enige echt lastige op dat moment vond ik het verlaten van mijn collega’s. Het vertellen dat ik weg zou gaan, dat ik zou gaan verhuizen en dus niet meer hier zou kunnen werken. Het verlaten van het team dat mij donders goed heeft gesteund in de kut situatie waar ik in zat, die begrip hadden en mij naar huis stuurde als ze zagen dat ik het niet trok. Die een chocolade reep voor mij kochten met een lieve tekst erop omdat ze zagen hoeveel moeite ik er mee had dat een van de meest dierbaarste personen in mijn leven pijn leed. Ik voelde me zo kut.. heb gejankt waar iedereen bij stond. Tranen van blijdschap omdat ik eindelijk ging verhuizen, tranen van verdriet omdat ik niet meer met hun samen zou gaan werken.

saying goodbye is the most painful way of solving a problem

Het fijne was dat mijn collega’s met mij mee dachten, oplossingen bedachten om mij daar te houden, kijken of het qua reisafstand, meer loon of een auto van de zaak haalbaar was om te blijven. Helaas was dit allemaal geen optie, wel kon ik wederom intern worden overgeplaatst naar een grote vestiging in de buurt van mijn nieuwe woonplaats. En weer was ik zenuwachtig, hoe zou het team zijn, wat zouden ze van mij vinden? Gelukkig kwam ik wederom in een super leuk team terecht met echt heel diverse maar lieve collega’s.

Gelukkig gaat het nu allemaal weer wat beter, de situatie van mijn dierbare is gelukkig verbeterd, nog niet over maar het gaat wel beter.

Ik voel me meer dan thuis in de nieuwe woning, hoewel het erg veel stress opleverd om na een werkdag van 8 uur nog door te klussen tot in de avond uren. Gelukkig is het einde in zicht en kunnen we vanaf volgende week op de bank ploffen nadat we uit werk komen.

Wat zal ik hier van genieten…

The best feeling in the whole world is watching things finally fall into place after watching them fall apart for so long

Op dit moment ben ik erg gelukkig, nog niet de oude en ik zit zeker nog niet goed in mijn vel maar we maken er het beste van.
Laten we nu nog even genieten van alle feestdagen die eraan komen en al het lekkers wat er bij hoort.

Laat 2017 een mooier en beter jaar worden voor ons allemaal met een goede gezondheid.
Laat dit voor mij een streven zijn om al de aangevreten stress (en december 😉 ) kilo’s er af te werken en gezonder te gaan leven. Laat het een jaar worden met rust, tijd om van elkaar te genieten en een hoop gezelligheid.

Voor nu pak ik weer even mijn kwast en ga ik verder met schilderen 😉

xx

Save

Save

Comments

comments